تقریبا تمامی ویژگی های پردازش اطلاعات با ترجمه شفاهی ارتباط دارد. مترجم شفاهی باید صحبت های گوینده را بشنود؛ آنچه را که بصورت صریح یا ضمنی بیان می گردد دریابد؛ معنی را از گفتار استخراج کند؛ بی معنی نهفته در بطن گفتار پی ببرد؛ آنگاه اطلاعات را ذخیره کند تا بتواند آنها را با صحبت کامل به مخاطب زبان دیگر منتقل کند (دبلیو.ای.لامبرت،1978). ویژگی یک مترجم شفاهی، صرفا زبانه بودن و توانی مانند بومیان دو زبان نیست، بلکه باید این توانایی را نیز داشته باشد که به طور همزمان پیامی را از زبان مبدا رمزبرداری و سپس آن را به زبان مقصد رمزگذاری کند. یکی از خصیصه های رفتار زبانی، عمل نوبت گیری 14 است؛ یعنی تعویض متوالی گفتار با شنیدار. لکن برای مترجم شفاهی تولید یک پیام و گوش فرادادن به پیامی دیگر، کاری خارق العاده است (میلر، 1963).